مصاحبه با ابوالفضل حاجینژاد (مربی تیم فوتبال کاکتوس)
در ادامه گفتوگوهای ویژه با اعضای تیم فوتبال کاکتوس، این بار به سراغ ابوالفضل حاجینژاد، مربی پرتلاش این باشگاه رفتیم تا درباره مسیر مربیگری، تجربه کاری و اهداف تیم در ردههای پایه صحبت کنیم.
لطفاً خودتان را معرفی بفرمایید و بگویید از چه زمانی با تیم کاکتوس همکاری میکنید؟
به نام خدا. من ابوالفضل حاجینژاد هستم، مربی تیم فوتبال کاکتوس در ردههای پایه. حدود چهار سال هست که با افتخار در این تیم فعالیت میکنم.
از سابقه فوتبالیتان هم بگویید و اینکه چطور شد وارد مربیگری شدید؟
من تا سال ۱۳۸۹ خودم به صورت حرفهای بازی میکردم و در سطح استانی در تیم صنعت خراسان زیر نظر آقای علی بازرگان و آقای محمد عصار حضور داشتم. متأسفانه بعد از یک مصدومیت شدید، دیگه نتونستم فوتبال رو ادامه بدم و به همین خاطر وارد عرصه مربیگری شدم. علاقهم به فوتبال همچنان ادامه داشت و مربیگری بهم کمک کرد تا در کنار فوتبال بمونم و تجربههام رو منتقل کنم.
هدفتون از کار با ردههای پایه (نونهالان و نوجوانان) در تیم کاکتوس چیه؟
از همون روز اولی که تیم تشکیل شد، هدفمون مشخص بود: اول اخلاق و فرهنگ، بعد فوتبال. ما میخوایم بچهها در کنار یادگیری مهارتهای فنی، از لحاظ اخلاقی و رفتاری هم رشد کنن. بعد از اون میریم سراغ بازیکنسازی و پرورش استعدادهایی که بتونن به سطوح بالاتر فوتبال برسن. در واقع هم آینده خودشون ساخته بشه، هم نام تیم کاکتوس بالا بره.
سطح تیم نوجوانان کاکتوس رو در حال حاضر چطور میبینید؟ و آیندهش رو چطور پیشبینی میکنید؟
اگه این سوال رو چهار سال پیش میپرسیدید، واقعاً جواب دادن برام سخت بود. ولی الان با افتخار میگم که تیم ۱۶ سالههای ما در حد یک تیم استانی بازی میکنه و از نظر فنی و تاکتیکی پیشرفت خیلی خوبی داشته. واقعاً به این تیم امید زیادی دارم.
در تمریناتتون بیشتر روی چه مهارتهایی تمرکز میکنید؟
تمرکز اصلی ما روی هماهنگی عصبی-عضلانی و کار تیمیه. دوست داریم بچهها یاد بگیرن چطور تو بازیهای گروهی بدرخشن، نه فقط بازی انفرادی. چون فوتبال یه بازی تیمیه و اگر از پایه یاد نگیرن با تیم هماهنگ باشن، بالا رفتن خیلی سخت میشه.
یکی از دغدغههای اصلی در فوتبال پایه، شناسایی استعدادهاست. شما چطور بازیکنهای بااستعداد رو شناسایی و پرورش میدید؟
راستش تو شهری مثل مشهد که تیم لیگ برتری نداره، پیدا کردن و نگهداشتن استعدادها خودش چالش بزرگیه. اما ما معمولاً با برگزاری آزمونهای ورودی و تستگیریهای تخصصی بازیکنها رو میسنجیم. البته فقط توانایی فنی ملاک نیست؛ تمرکز، اخلاق، رفتار تیمی و میزان انگیزه هم برامون خیلی مهمه.
وقتی بازیکنی رو مستعد بدونیم، ازش حمایت میکنیم، تمرین اختصاصی براش میذاریم و سعی میکنیم مسیر پیشرفتش رو هموار کنیم. این یه مسئولیت مهمه و ما تو کاکتوس خیلی جدی بهش نگاه میکنیم.
چگونه استعدادهای برتر را در تیم کاکتوس شناسایی و پرورش میدهید؟
برنامهریزی ما از پایه و از دورههای اوقات فراغت تابستانی شروع میشه. ما در این دورهها، بچههایی که در سنین پایین (از حدود ۸ سال به بالا) وارد فضای فوتبال میشن رو جذب میکنیم.
در این مرحله، استعداد اولیه بازیکنها رو شناسایی میکنیم و اگر توانایی خاصی داشته باشن، اونا رو وارد مسیر حرفهایتری میکنیم.
پرورش استعدادها هم کاملاً هدفمند انجام میشه، از طریق تمرینات مستمر، آموزشهای ذهنی و فنی، و نظارت دقیق روی پیشرفت هر بازیکن.
بزرگترین چالشی که در تمرین با نوجوانان و نونهالان دارید چیست؟
بزرگترین چالش ما در حال حاضر تأثیرات فضای مجازی هست.
متأسفانه هنوز فرهنگ استفاده درست از فضای مجازی در کشور ما جا نیفتاده و این باعث میشه خیلی از نوجوانها، ساعتهای زیادی از زمان مفید خودشون رو درگیر محتوای بیفایده یا حتی مضر کنن.
وظیفه ما بهعنوان مربی، اینه که با بازیکن گفتگو کنیم، آگاهسازی انجام بدیم و کمک کنیم یاد بگیره چطور از این فضا در جهت رشد خودش استفاده کنه، نه اینکه صرفاً وقتش رو تلف کنه.در پایان، اگر صحبت یا جمعبندی خاصی دارید بفرمایید.
مهمترین هدف ما تو باشگاه کاکتوس اینه که بین خانوادهها و تیم، اعتماد متقابل ایجاد کنیم.
میخوایم پدر و مادرها با خیال راحت بچههاشون رو به ما بسپارن؛ چون بدونن جایی که فرستادن، واقعاً یه فضای امن، سالم و حرفهایه.پ
اینجا فقط فوتبال یاد نمیدیم؛ شخصیت میسازیم. بچهها در کنار یاد گرفتن مهارتهای فنی، یاد میگیرن چطور با احترام، اخلاق و مسئولیت رشد کنن.ازتون ممنونم بابت وقتی که گذاشتید، امیدوارم تیم کاکتوس روز به روز بیشتر بدرخشه.
